English
رویکرد انسان-محور در ارزیابی کیفیت آموزش مهندسی: سنجش یادگیری دانشجویان و حرفه ای گرایی هیات علمی

چکیده:

ارزیابی کیفیت در آموزش عالی به طور عام و در آموزش مهندسی به طور خاص در سه دهه گذشته به طور گسترده در اغلب نظام های دانشگاهی مورد توجه قرار گرفته است. رایج ترین رویکرد ها برای ارزیابی کیفیت، در سطح گروه آموزشی و یا برنامه درسی (رشته های تخصصی) در دوره های کارشناسی به انجام می رسد. در سطح گروه آموزشی می توان کیفیت عوامل تشکیل دهنده آن را نه تنها در مقطع کارشناسی، بلکه در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری نیز مورد ارزیابی قرار داد. تجربه های بین المللی و ملی تا کنون بر مفاهیمکارآئی و اثربخشی استوار بوده است و اساس قضاوت درباره کیفیت آموزش عالی و یا آموزش مهندسی را تشکیل می داده است. با توجه به این امر، در رویکرد های ارزیابی درونی و برونی مورد استفاده، کمتر به میزان یادگیری دانشجویان و نیز حرفه ای گرائی هیأت علمی توجه می شده است. با توجه به پژوهش هایی که اخیراً درباره ضرورت توجه به پیامد های (دستاوردهای) یادگیری دانشجویان و نیز حرفه ای شدن رفتار هیأت علمی و رابطه این دو عامل با کیفیت آموزش عالی به عمل آمده است، رویکرد جدیدی برای ارزیابی کیفیت دانشگاهی پیشنهاد شده است. در این سخنرانی ضمن بازنمائی تأکیدی که رویکرد های مرسوم ارزیابی کیفیت دانشگاهی بر کارآئی و اثر بخشی دارند، رویکرد جدید مورد تحلیل قرار می گیرد و چگونگی استفاده از آن بیان می شود.     


استعلام وضعیت عضویت
کلیه حقوق این وب سایت برای انجمن آموزش مهندسی ایران محفوظ است.