English
یادداشت

 

                     مهندس سید ابراهیم ابطحی، عضو انجمن آموزش مهندسی ایران و استادیار دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه  صنعتی شریف


احیای پروژه های مهارتی درسی و دوره ای  کارشناسی

 

 راه حلی عاجل برای مقابله با بی پیشگی ناشی از کم مهارتی دانش آموختگان مهندسی 

 

   منصفانه و واقع­بینانه است که بپذیریم، طی سالیان اخیر تحت فشار عوامل گوناگون، کاهش تعداد یا اندازه پروژه­های درس های مهندسی در دانشگاه های ما و یا حذف ضرورت پایان نامه درسی در قالب پروژه در پایان مقطع تحصیلی کارشناسی، یکی از عوامل اصلی کاهش ماهیت مهارتی دوره های کارشناسی مهندسی بوده است. این مسئله را می­توان به سادگی با جستجو در میان دانش­آموختگانی که دوره تحصیلی خود را را با انجام یک پروژه کاربردی به اتمام رسانده­اند، حقیقت­یابی کرد. حتی دانش­آموختگانی که دروس پروژه­دار بیشتری را با کیفیت مناسب گذرانده­اند، یک سر و گردن از همتاهای خود تواناتر و برتر می­نمایند.

اما قصه پر غصه این تقلیل کیفیت­، از زمانی آغاز شد که ذینفعان بخش آموزش دانشگاهی حل مشکلات و مسائل آموزش عالی را به پاک کردن صورت آنها تقلیل دادند. مثلا بهانه­های ناموجهی نظیر دشواری کار تدریس و غیر عقلانی شدن آن در قبال دستمزد ناچیز، زمینه تلاش برای کاهش میزان فعالیت–که دیگر ابعادی فراتر از طاقت انسان در ظرف زمان یافته بود- را فراهم ساخت؛ که یکی از قربانیان آن پیدا کردن توجیه برای کاستن از میزان فعالیت از جمله تعریف و مدیریت اجرای حجم زیادی از پروژه­های تازه و غیر تکراری درسی و دوره­ای برای خیل دانشجویان-که حقیقتا کاری طاقت فرساست- بود. امکانات ناکافی انجام پروژه که برخی به عدم یا قلت یا کهنگی منابع آزمایشگاهی برمی­گشت، نیز واقعیتی ملموس بود که هنوز هم ادامه دارد. ادامه ...


استعلام وضعیت عضویت
کلیه حقوق این وب سایت برای انجمن آموزش مهندسی ایران محفوظ است.