English
یادداشت

 

 

                     مهندس سید ابراهیم ابطحی، عضو انجمن آموزش مهندسی ایران و استادیار دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه  صنعتی شریف

مروری نقدگونه بر پیش نویس آیین نامه ارتقای توان اشتغال پذیری دانشجویان کارشناسی

چکیده

 

  بحث دیرین اشتغال دانش آموختگان دانشگاهی، امروز در کشور ما، وضعیتی تناقض­گونه را ایجاد کرده است. این وضعیت هر چند دلالت بر کم کیفیتی گروهی از فرآورده های دانشگاهی در حوزه های مهارتی دارد، اما کتمان کننده سطح نازل دانش مورد نیازصنعت، برای برخی از  سرمایه های انسانی نیست. کندوکاو در ابعاد این مسئله طی این نوشته، سرانجام آشکار می­سازد که نتیجه انجام جزیره­ای کارها در کنار بی­برنامگی و فقدان اسناد ملی یکپارچه ساز، نظیر سند ملی و برنامه های ادواری اشتغال، سرانجامی جز این نمی­توانسته است داشته باشد. اما، چاره­اندیشی برای دانش­آموختگان بی­پیشه، اقدامی در حوزه مدیریت بحران است که نباید از آن دریغ کرد؛  هرچند، اقدامات پیشگیرانه، نظیر اهداف این پیش­نویس، پس از اصلاحات بر اساس خرد جمعی و با تکیه بر راه حل های نو و ممکن نیز لازمست که به اجرا گذاشته شوند. در این مسیر، برگزاری آزمون کیفیت سنجی دانش آموختگان بر اساس استانداردهای رایج دنیا، می­تواند گام اول باشد. گام بعدی می­تواند بازآموزی مهارتی آنها برای مشاغل مورد نیاز جامعه با هزینه سازمان­های خواهان، همراه با مساعدت دولت و استفاده از ظرفیت­های خالی فعلی دانشگاه­ها باشد. سرمایه­های انسانی میرا را نیاید به فراموشی سپرد بلکه باید احیا کرد تا موجب مشکلات فردی و اجتماعی نشوند و شاید گره ای از مشکلات جامعه را بگشایند.  ادامه...

 

پیش نویس آیین نامه " ارتقای توان اشتغال پذیری دانشجویان دوره های کارشناسی پیوسته"

 


استعلام وضعیت عضویت
کلیه حقوق این وب سایت برای انجمن آموزش مهندسی ایران محفوظ است.